X
تبلیغات
خبرگزاری بلوچ و بلوچستان

شهردار زاهدان گفت: با توجه به برنامه ریزی ها و تدابیر اندیشیده شده آماده پذیرایی از مهمانان نوروزی هستیم.

حسین زهی در کفت وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه سیستان و بلوچستان، افزود: از چند ماه قبل است که شهرداری زاهدان برای ایجاد فضایی شاداب و زیبای شهری در تلاش است.

وی ادامه داد: بهسازی آسفالت خیابانها، بهسازی فضاهای سبز، رنگ آمیزی جداول بلوارهای شهر از دیگر افدامات مورد نظر در این رابطه بوده است.

حسین زهی از پهن کردن نمادین چند سفره هفت سین در میادین شهر در نوروز 91 نیز خبر داد.

وی گفت: شهرداری زاهدان در سال 91 نیز در راستای توسعه مکانهای تفریحی برای شهروندان، ایجاد پارک ها و فضاهای سبز شهری را در دستور کار خود قرار داده است.

وی از شهروندان خواست تا با پرداخت به موقع عوارض شهرداری، شهرداری زاهدان را برای انجام بهتر طرحهای عمرانی و خدماتی یاری دهند.

+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1390 و ساعت 2:41 |
                     بلوچی چه پت و ماتا نشان انت     بلوچی مــــّی وتی شهدین زبان انت

امان الله تمنده رو

امروز به مناسبت روز جهانی زبان مادری همایشی در سالن آمفی تاتر دانشگاه علیگر برگزار شد .میهمان همایش پروفسور آجیتا از دهلی بود .وی در خصوص اهمیت زبان مادری و نقش آن در پرورش ذهنی و زبانی کودکان سخن گفت.پروفسور آجیتا بر حفظ زبان مادری و آموزش آن از سنین طفولیت به کودکان تاکید داشت و می گفت بهتر است در خانواده ها ابتدا به زبان مادری با کودکان سخن گفته شود و درادامه زبان دوم به آنها آموزش داده شود .وی با اشاره به اینکه در کشور هندوستان بیش از 3 هزار زبان و لهجه وجود دارد اذعان داشت که حتی یک لهجه می تواند به عنوان یک زبان مطرح شده و مورد توجه قرار گیرد در صورتی که سخن گویان به آن لهجه توانایی سیاسی و اقتصادی لازم برای ترویج لهجه شان را دارا باشند یعنی ابزارهای لازم برای آموزش آن،چاپ کتاب و روزنامه و تولید آیتمهای صوتی و تصویری به زبان مادری شان را در اختیارداشته باشند...

و اما در مورد زبان بلوچی که نه یک لهجه بلکه یک زبان مستقل است می توان گفت متاسفانه هم اکنون نه ابزارهای لازم برای ترویج این زبان در کشور ما وجود دارد نه سخن گویان این زبان براهمیت حفظ و ترویج آن واقف هستند وخوانندگان متون و کتب زبان بلوچی در استان سیستان و بلوچستان که خواستگاه اصلی این زبان در کشورایران است به چند صد یا حداکثر به چند هزار نفر بیشتر نمی رسند و متاسفانه خطر به حاشیه رفتن و حتی از بین رفتن آن در نسلهای بعدی وجود دارد کما اینکه تاکنون صدها زبان و لهجه در دنیا بر اثر بی توجهی از بین رفته اند.

نکته ای که باعث نگرانی است اینکه بسیاری از افراد نسل جدید بلوچ به جای تکلم به زبان مادری ، با کودکانشان به زبان فارسی صحبت و البته آنرا نوعی کلاس و پرستیژ نیز تلقی می کنند و تاسف بار تر اینکه قشر تحصیلکرده بلوچ نیز در این کلاس گذاری توخالی پیش قدم هستند!! حتی به عینه شاهد هستیم که بسیاری از کودکان و نوجوانان بلوچ قادر به تکلم به زبان مادری شان نیستند و حتی سخن گفتن به این زبان را نوعی بی کلاسی و کسر شان می دانند.البته شاید آنها هم دلایل خود را برای اینکار دارند و شرایط سیاسی و اجتماعی باعث شده اینگونه فکر و عمل کنند.شاید هم برای اینکه کودکانشان هنگام رفتن به مدرسه با مشکل دو زبانه بودن و افت تحصیلی مواجه نشوند مجبور به آموزش زبان فارسی به جای زبان مادری به فرزندانشان هستند و این خود مشکلی است که باید در مباحث جدی تر آموزشی و پرورشی به آن پرداخت.

به هر حال امید است تلاش بیشتری از سوی دست اندر کاران وعلاقمندان به زبان و ادبیات بلوچی برای ترویج بیشتر این زبان و جلوگیری از به محاق فراموشی رفتن آن از خود صورت پذیرد و مسوولان امر نیز نرمش بیشتری در اعطای مجوز چاپ کتاب و نشریه به زبان بلوچی از خود نشان دهند چرا که با تضعیف یا از بین رفتن هر یک از زبانها یا لهجه های بومی ایران زمین بخشی ازفرهنگ،ادبیات و تاریخ این مرز و بوم از بین می رود که جبران آن شاید امکان پذیر نبوده و لطمه ای بر پیکره فرهنگی ایران عزیزمان وارد کند. 

+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1390 و ساعت 2:31 |

به نام یزدان پاک

 

مراسم و آئین های نوروز و بهارگاه در بلوچستان

                                                            عبدالسلام بزرگ زاده

بلوچستان از دو منطقه وسیع تشکیل شده است.این دو منطقه با وجود داشتن مشترکات زیاد در برخی موارد  تفاوت هایی در فرهنگ عامه،زبان و گویش محلی، آداب و رسوم،موسیقی و حتی مسکن عشایری،آب و هواوپوشش گیاهی دارند. این دو منطقه یعنی سرحد و مکران در بلوچستان ایران و پاکستان متناسب با محیط طبیعی وجغرافیایی از تنوع فراوان آب و هوا برخوردارند. منطقه سرحد در بلوچستان ایران شامل سیستان،زاهدان،خاش و میرجاوه و منطقه مکران شامل شهرستان های سراوان،سیب وسوران ،مهرستان ، ایرانشهر،دلگان ،نیکشهر ،سرباز ،چابهار و کنارک می باشند. وجود آثار تاریخی و باستانی همچون کوه مهرگان درسراوان و آتشکده های دهانه غلامان درسیستان و نیز آثار بجا مانده ازتمدن های باستانی دامن واسپیدژ ایرانشهروسایر کاوشهاوتحقیقات باستان شناسی و نظریه بسیاری از مورخین حکایت از آن دارد که قوم بلوچ یکی از اقوام اصیل آریایی و ایرانی است هر  چند در بین طوایف بلوچ بعضی از آنها در ادوار مختلف از مناطقی به بلوچستان مهاجرت کرده اند وشاید آریایی نباشند اما پس از سکونت در بلوچستان و خویشاوندی و آمیختگی با قوم بلوچ آنچنان در فرهنگ اصیل آریایی و فرهنگ بلوچ تنیده شده اند که جدا نمودن آنها امکان پذیر نمی باشد و امروز نیز همچون بلوچ های اصیل در آداب و رسوم ، پوشش ،زبان ، و سایر اجزای فرهنگی مشترک هستند .یکی از آئین ها و مراسم بجا مانده از ایران  باستان مراسم جشن بهارگاه و عید نوروز است که در بین همه اقوام ایرانی به عنوان آئین کهن ملی و باستانی با اندک تفاوت هایی رواج دارد. بلوچ ها نیز همچون سایر اقوام ایرانی بهار طبیعت و شکوفایی غنچه های بهاری را گرامی می دارند و دراین ایام علاوه بر جشن و سرور و شادی و برپایی مراسم عیدنوروز و عید طبیعت، آداب ورسوم ویژه و خاصی را در این ایام خجسته برگزار می کنند

 

مراسم جشن بهارچرانی و عید نوروز در منطقه سرحد بلوچستان

اکثر مراسم مربوط به نوروز و بهار که دراصطلاح محلی به آن بهارگاه ونوکین روچ یعنی نوروز می گوینددرسرحدمرتبط با چراگاه ، دام و محصولات دامی از جمله شیر، کره ، روغن حیوانی ، کشک نوروزی وپشم گوسفندان و چرای دام است. یکی از  مراسم ویژه ومخصوص عید نوروز و جشن بهار در منطقه سرحد چیدن پشم گوسفندان و آراستن و رنگ کردن پشم و شاخ گوسفندان است به این ترتیب که پس از شستن گوسفندان و چیدن پشم آنهاروی دوطرف شکم و دنبه گوسفندان مقداری ازپشم گوسفند را که به صورت گل گیاهان دارویی منطقه سرحد درآورده و بااستفاده از حنا یاپوست انار رنگ می کنند و شاخ گوسفندان را نیز با حنارنگ کرده و درر روز اول بهار همه گوسفندانی را که اینگونه آراسته اند بابستن زنگوله در گردن وپای آنهابه چراگاه می برند و بهار چرانی را جشن می گیرند .در ایام قدیم هر طایفه منطقه جغرافیایی خاص خود را داشته وچراگاه دام هریک از طوایف مشخص بوده  برای اینکه در ایام نوروز و بهار نیز دام های هر طایفه از یکدیگر تمایز داشته باشندوتعداد دام نیز که به عنوان یکی از عوامل برتری های هرطایفه از  طایفه دیگربوده مشخص گردد صدای زنگوله و نوع گل رنگ شده روی پشم گوسفندان مربوط به هر طایفه با طایفه دیگر تفاوت داشته است وچنانچه رهگذری ازنزدیک آن چراگاه عبورمی کرد با شنیدن صدای دسته جمعی زنگوله های همه گوسفندان متوجه آمدن فصل بهارو روزاول آن وجشن عید نوروزمی شدزیرا دراین روز  جشن بهارچرانی برپا بود وهر طایفه تعدادگوسفند و وسعت چراگاه خودرا به نمایش می گذاشت وازطرفی بادیدن صحنه زیبای گوسفندان درچراگاه که همه یکدست آراسته و پشم آنهاچیده شده و دوطرف شکم آنها گل های پشمی خاص که نمادهر طایفه است و با حنا رنگ شده چشم هر بیننده ای را مجذوب خود کرده و پیام می دهد که این تعداد گوسفندان و این چراگاه متعلق به آن طایفه است وامروز نیز جشن بهار چرانی و تحویل سال و نوکین روچ عید یا عید نوروزاست.  

واز دیگر مراسم ایام نوروز وبهار در منطقه سرحد بلوچستان مراسم هلک لڈّیی یا گدام لڈّیی به معنی خانه تکانی  یا جابجایی مکان سکونت و جابجایی سیاه چادرها از منطقه زمستانی به منطقه و چراگاه بهاری  وتابستانی است که در ایام بهار برای اینکه به منطقه ای که  برای چرای گوسفندان مناسب وچراگاه بهاری آن طایفه است جابجا می شوند به این ترتیب که طی مراسمی ویژه سیاه چادرها را از منطقه سکونت قبلی        جع آوری و با اجرای مراسم ویژه یعنی جمع شدن تمام افراد قبیله در یک حلقه دایره ای و خواندن آواهاو آوازهای  مخصوص توسط زنان که در اصطلاح محلی لیکو می گویند با مضامین وداع وخداحافظی به امید برگشت در سال بعد و دعا برای سردار و ریش سفید قبیله و اجازه گرفتن از وی برای حرکت به سمت چراگاه ومکان جدید بهاری حرکت می کنند .پس ازرسیدن به منطقه جدید وچراگاه بهاری مجددا همه دایره وار حلقه می زنندو بااجرای مراسم و جشن بهار واجرای آوازهای دسته جمعی و آواهای مخصوص توسط زنان ولیکو با مضامین شاد وتوصیف چراگاه وطبیعت سبز آن ومدح سرداروریش سفید طایفه شروع به برپایی سیاه چادر ها می کنند.

روز اول بهار تمام کره وخامه هایی را که به روش سنتی تهیه کرده اند به روش محلی با آتش وسه پایه ودیگ مخصوص به روغن حیوانی تبدیل کرده و تفاله وته مانده خامه و کره را با آرد گندم و ذرت خرد شده و خرمایی که از طرف دوستان وآشنایان مکرانی به عنوان هدیه نوروزی و بهاری عیدی فرستاده شده مخلوط کرده وحلوای مخصوص به نام حلوای مَدَر درست می کنند که مقداری از این حلوای مَدَر را به عنوان  عیدی نوروزی برای دوستان و آشنایان مکرانی خود می فرستند. درایام نوروز مردم سرحد بلوچستان از شیر گوسفندانی که در همان سال برای اولین بار زائیده و پس از اولین شیردهی شیرآنها را جمع آوری و از شیرآنها کشک ویژه ای که مخصوص بهار است و کشک نوروزی می گویند برای آشنایان و عزیزان خاص ازجمله به تازه عروس ها و تازه داماد ه و به زنانی که برای اولین بارحامله هستند و به افرادی از طایفه که قهر بوده اند و تازه آشتی کرده اند هدیه می دهند .

یکی دیگراز مراسم نوروزدر منطقه سرحد بلوچستان سوختن اسپند و  دود کردن اسپند در روز اول بهارو لحظه تحویل سال به اعتقاد دفع بلا در طول سال و سرودن آواهای بهار گاهی وجشن بهار چرانی است.

 

 

 

مراسم جشن بهار و نوروز در منطقه مکران بلوچستان

 

مراسم ویژه بهار و جشن های بهارگاه و عید نوروز در منطقه مکران بلوچستان بیشتر مرتبط با نخل خرما و نخلستان می باشد به نشانی شروع فصل بهار از اول بهار و قبل از تحویل سال همه منازل روستایی که اغلب از خشت و گل بنا شده اندو درب منازل درقدیم درب های چوبی و جای مخصوص در بالای درب تعبیه شده که با شاخه های دارای برگ سبز درخت خرم مزین میشود بنابراین چنانچه فرد غریبه ای به این روستا واردشود بدون اینکه از کسی سوال کند می داند که این علامت سبز برگ درختان خرما که روی سردر تمام منازل تعبیه شده پیام خاصی دارد بله پیام آن شروع فصل بهار وعید نوروز است یکی دیگر از مراسم ایام نوروز در مکران بلوچستان نهالکاری دراولین روز بهاروعید نوروز است به این ترتیب که پا جوش ها و نهال های درخت خرما که قبلا طی مراسم خاصی با اجرای  آوای های مخصوص کار و با استفاده از ابزار های سنتی از بدنه اصلی درخت خرما جدا شده و زیر ریشه آنها را با گونی پوشانده ودر کنار جوی آب گذاشته اند تاسرسبز وآماده برای کاشتن باشند در روز اول بهار و هنگام تحویل سال از طرف بزرگترها به کوچکترها به عنوان عیدی نوروز تقدیم می شود و کوچکترها را راهنمایی کرده تادر زمین کشاورزی خود خانواده این نهال خرمارا بکارند. به این نهال خرما که بادست خود شخص کاشته می شود دست نهال می گویند و ازهمان لحظه کاشتن متعلق به فردی می شود که کاشته است و هنگام تقسییم ارث پدر به فرزندان دیگر خانواده تعلق نمی گیرد.

از دیگرمراسم خاص ایام بهارو نوروز که در هر دو منطقه سرحدو منطقه مکران بلوچستان بصورت مشترک اجرامی شودمراسم سرمه سایی می باشد در قدیم زنان بلوچ  سنگ سرمه را با دست روی سنگی که وسط آن گود بود می سائیدند و برای استفاده در طول سال آماده ودر ظرفی به نام سرمه دان نگهداری میکردند و روزاول بهار ولحظه تحویل سال به دختران خود به عنوان عیدی نوروزی هدیه می دادند.

چنانچه در ایام نوروز نوزادی متولد می شد اگر پسر بود اکثر اوقات اسم آن را نوروز یا نبروز می گذاشتند . چنانچه نوزاد دختر بود اسم آنرا به نام گل ها و گیاهان دارویی محلی که در ایام نوروز وبهار در مناطق بلوچستان می رویند همانند سمسور، دِرّنه ، ازگند و....نامگذاری می کردند .

یکی از داستانهای افسانهای و نوروزی که در بین بلوچها نقل می شود.داستان نوروز شاه یا نبروزشاه است.می گویندقبل ازفرارسیدن  نوروز و بهار نوروز شاه با لشکری ازمرغ وحیوانات به بلوچستان لشکر کشی می کند.سال آبادو پر برکتی بوده ونوروز شاه شنیده که مردم بلوچستان مهمان نواز ،یکرنگ و صمیمی  هستند حتی اگر حیوانات و یادشمنان به آنها پناهنده شوند به رسم میار جَلّی و مهمان نوازی ازآنها پذیرایی می کنندبه ویژه در ایام بهار ونوروز که دلها صیقل داده می شود و کدورت ها مبدل به دوستی و محبت می شوند وزنگ دلها شسته می شودوهمه به دیدار همدیگر می روند و با دید وبازدید سنت حسنه صله رحم را زنده نگه می دارند.  

مردم بلوچستان در فصل بهار و ایام نوروز همه شاد وخوشحال اند و به دنبال بهانه ای برای ابراز شادمانی خود هستند . در همین  ایام جشن ختنه سوری پسرها وجشن ازدواج وعروسی ها برگزار می شودوبه مناسبت این جشن  ها مراسم ویژه رقص محلی دو چاپی هفت شبانه روز اجرا می گردد  ودر این ایام مراسم حماسه سرایی توسط خنیانگران و پهلوانان در حلقه بزرگان قوم هر شب برگزار و دور آتش چُلدان(شومینه محلی) همه حلقه زده  و از ایزدپاک در طول سال برای خودوخانواده و فامیل وطایفه روشنایی وگرمی را طلب می نمایند. حماسه سرایان از تاریخ گذشته و دلاور مردی و جانفشانی قوم بلوچ در مقابل بیگانه گان می گویند و سپس با  توصیف وطن وزیبایی طبیعی آن به وصف بهار ونوروز می پردازند و در پایان هر شب پس از حماسه سرایی با شرکت بزرگان قوم رقص محلی دو چاپی اجرا می شود.با آمدن بهار،طبیعت بلوچستان حیات نوی راشروع می کندومردم بلوچ نیز همچون طبیعت سبز سرحد ونخستانهای زیبای مکران دل هایشان سبز و بهاری می شود و مهر و محبت در جان آدمی زنده میشود و انسان از طبیعت سبز بلوچستان و از گُل ها و گیاهان دارویی رنگارنگ محلی درس عبرت گرفته و با وحدت و همدلی و دید و بازدید و صله رحم دلهای خود را جلا داده و زنگار دل و کینه ها و تفرقه را از سینه بیرون و بادلهای صیقل یافته مشغول زندگی پاک در جامعه معنوی همراه با ارزش های انسانی میشوند.

مردم بلوچ اعتقاد دارند که عمرادمی نیز همانند فصول سال در گردش است و باتولد نوزادی که بهار عمر است شروع و همچون تابستان که درختان ثمرمی دهند در نوجوانی و جوانی به ثمر میرسد و در میان سالی یعنی پائیز عمر همچون برگ درختان ارزش های انسانی وتجربه زندگی خود را به دیگران منتقل و پیام زندگی را به دیگران پخش می نماید و در پیری همچون زمستان سرد در انتظار تولد دیگر و ابدی  که پایانی ندارد می نشیند .مردم بلوچ از تغییر فصل طبیعت درس زندگی گرفته و گذر عمر را با پند و اندرز در مراسم قصه خوانی دور آتش چُلدان(شومینه محلی)در شب های بهاری برای فرزندان و کودکان خود بیان می دارد.درفصل بهار کوه تفتان استوار و سربلند و صبور به تماشای طبیعت زیبا و سزسبز روستاهای اطراف و چشمه ساران زلال خودنشسته و پذیرای مهمان های نوروزی است و سبزه و گل بوته های خود را به آنها هدیه می دهد و مکران نیز همچون تابلویی زیبا ونقاش شده ازنخل و نخلستانها ودرختان انبه وموز،لیمو،انارو دشت های سرسبز برگ درختان زینتی داز چشمان هر بیننده ای را خیره می کندوانچنان خود نمایی می کند که گویی خداوند این سرزمین را به تابلوی نقاشی که خود خالق آن است تبدیل نموده است.                   

                                                                                                 عبدالسلام بزرگ زاده

+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1390 و ساعت 3:9 |
طی مراسمی
سرپرست انجمن سینمای جوانان دفتر زاهدان معرفی شد

خبرگزاری فارس: مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان گفت: طی مراسمی با حضور مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران، سرپرست انجمن سینمای جوانان دفتر زاهدان انتخاب و معرفی شد.

خبرگزاری فارس: سرپرست انجمن سینمای جوانان دفتر زاهدان معرفی شد

به گزارش خبرگزاری فارس از زاهدان، حجت‌الاسلام عباس دانشی در مراسم تودیع و معارفه سرپرست جدید انجمن سینمای جوانان دفتر زاهدان اظهار داشت: با توجه به تجربیات و سوابق ارزنده، پروانه افشاری‌پور به موجب حکم انجمن سینمای جوانان ایران به مدت یکسال به عنوان سرپرست انجمن سینمای جوانان دفتر زاهدان انتخاب و معرفی شد.

وی افزود: با استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی و هنری استان در رشد و بالندگی استعدادهای جوان و علاقه‌مند به هنر فیلمسازی و عکاسی امید است که وی در خدمت خود موفق باشد.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان ادامه داد: انجمن سینمای جوانان ایران علاوه برآموزش به هنرجویان فیلمسازی و امکان نمایش آثار آنان در جشنواره‌های گوناگون خود اقدام به تولید فیلم‌های کوتاه مختلفی کرده و تولید و حمایت از تولید هزاران فیلم کوتاه را در پرونده عملکرد خود دارد.

دانشی بیان کرد: انجمن سینمای جوانان ایران با حدود 30 سال فعالیت در حوزه سینمایی کشور و به ویژه فیلم کوتاه نقش مهمی در کشف و پرورش استعدادهای جوان ایران در حوزه فیلم کوتاه داشته است.

وی گفت: انجمن سینمای جوانان ایران، درحال حاضر سالانه بیش از یک‌هزار هنر جوی علاقه‌مند به هنر و صنعت سینما را در یک دوره آموزشی یکساله، به صورت فشرده و مفید با فیلم‌سازی آشنا می‌کند.

+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در شنبه بیستم اسفند 1390 و ساعت 3:58 |

جامعۀ بلوچی در هندوستان


پژوهنده؛ ابراهیم حسین بر

3 مارس 2012

روایات مختلفی در مورد چگونگی پدید آمدن نژاد بلوچی وجود دارد، برخی آن‌ها را منتسب به حمزه عموی پیامبر و برخی منشا آن‌ها را سرزمین‌های حلب سوریه ذکر می‌کنند که در سال 580 قبل از میلاد توسط پادشاه ساسانی از سرزمین‌های تحت قلمروی او اخراج شدند. مهاجرت آن‌ها به طور پیوسته در طول تاریخ از کوه های البرز و قزوین به کرمان، سیستان و نهایتاً مکران بوده است. هم اکنون تمام سرزمین مکران، بلوچستان خوانده می‌شود.

جامعۀ بلوچی در هندوستان عمدتاً در دو ایالت گجرات و اوتارپرادش زندگی می‌کنند.


قبایل بلوچی در ایالت «گجرات»

بلوچ یک جامعۀ کوچک مسلمان در ایالت گجرات هندوستان است. آن‌ها یک جمعیت قبایلی از بلوچ‌ها بودند که در اواخر قرون وسطی به این منطقه از گجرات مهاجرت نمودند. بلوچ‌های گجرات بیشتر از طوایف سلیمانی و مکرانی هستند، آن‌ها عموماً پسوند فامیلی «خان» دارند.

در قرن 13 میلادی گروهی از بلوچ‌ها به سند مهاجرت کردند (آنچه که هم اکنون با عنوان بلوچ‌های سندی شناخته می‌شوند) و همچنین به پنجاب.

میرجلال خان یکی از حاکمان تاریخی بلوچ بوده است و نسل حاصل از چهار فرزند او یعنی رند، لاشار، هوت و کورای، هم اکنون چهار قبیله مهم بلوچ را تشکیل می‌دهند. جاتوها همچنین فرزندان جاتو دختر میرجلال خان هستند. این قبایل هم اکنون به شاخه‌ها و تیره های بسیاری تقسیم شده‌اند.

بلوچ در ایالت گجرات با چهرۀ سمبلیک «مسلمان شترسوار» شناخته می‌شود، این عنوان به معنای مراقبت از شتر نیز تفسیر می‌شود، چراکه مهاجران بلوچ ساکن دشت‌های غربی بجای دامپروری به چرا و پرورش شتر می‌پردازند، این موضوع همواره به مشاجره میان آن‌ها و قبایل جت منجر می‌شود، جت یکی دیگر از گروههای جمعیتی بلوچ مسلمان هند است که آن‌ها نیز عمدتاً پیشۀ شترپروری دارند.

در آغاز قرن 16 میلادی بلوچ‌های ساکن درۀ کلات توسط براهویی ها و ترک‌ها از آنجا رانده شدند. در نتیجۀ این فشارها، آنها به جانب مشرق به سمت کوههای سلیمان مهاجرت کردند، پشتون ها را از آنجا بیرون راندند و در دامنه های رودخانۀ سند مستقر شدند. سه تن از فرماندهان بلوچ؛ اسماعیل خان، فاتح خان و قاضی خان سه آبادی (دیره) تاسیس نمودند و خود را حاکمان مستقل دیره جت و مظفرگره نامیدند، حکومتی که بوسیلۀ ایشان و نسل آینده‌شان تاسیس شد، حدود 300 سال دوام یافت. این سه برادر سپس سه شهر دیره قاضی خان، دیره اسماعیل خان و دریاخان را تاسیس نمودند، از آن پس بلوچ‌های جنوب به تدریج به سرزمین‌های مجاور درۀ سند، «چناب» و «ستلج» سرازیر شدند و در سال 1555 جمعیت بالایی از بلوچ‌ها تحت رهبری میرچاکر رند در زمان امپراطوری همایون شاه به هند رفتند. همچنین در طی قرن چهاردهم میلادی تعداد کمی از بلوچ‌ها از ملتان و سند، مهاجرت به گجرات را آغاز نمودند.

اولین دسته از مهاجران بلوچ به همراه فاتح خان بلوچ به گجرات آمده‌اند، آن‌ها توسط رادانپور و سامی در زمان سلطان احمدشاه دوم، به آنجا دعوت شده بودند. حاکم دیگر بلوچ؛ فاتح خان نیز به دعوت اورنگ زیب یکی از پادشاهان امپراطوری مغول به منطقه «جوناگد» مهاجرت نمود. در قرن 18 میلادی گویل راجپوت حاکم شهر بوناگر (Bhavnagar) از تعدادی از بلوچ‌ها جهت محافظت از وی و دربار شاهانه‌اش دعوت نمود و سپس با اطمینان از شایستگی آن‌ها مقام فرمانداری شهر «سهور» به آنان اعطا شد.

بلوچ‌ها عمدتاً در راجپوت، جناگد، خادیا، کشد، وراوال، بنگلور و بوناگر سکونت دارند. روستاهای مهم بلوچ‌ها عبارتند از بودانا و پینگالی در منطقه بوناگر، روستای کندادا در منطقۀ جناگد و باسپا و کروادا در منطقۀ رادانپور. آن‌ها بیشتر تمایل دارند در روستاها زندگی کنند اما در شهرهای مجاور نیز حدود یک چهارم جمعیت را تشکیل می‌دهند.

جامعۀ بلوچ در گجرات به شش قبیله تقسیم شده است؛ قبایل اصلی شامل گابول، لاشاری، بیری، گپنگ، سخه، هوت و کورای هستند. تعدادی از افراد قبیلۀ گابول به پاکستان مهاجرت نموده و هم اکنون در کراچی اقامت دارند. این قبایل بلوچی به زبان گجراتی استاندارد تکلم می‌کنند، در حالیکه در کوچ، سندی صحبت می‌کنند، همچنین بسیاری از بلوچ‌ها از دانش زبان اردو برخوردار هستند.

بلوچ‌های هندوستان بسیار محافظه کار هستند (ازدواج درون قبیله ای دارند)، اگرچه مواردی از ازدواج با جوامع مسلمان پتان ها و راجپوت ها وجود داشته است. در کل آن‌ها ترجیح می‌دهند با خویشاوندان نزدیک خود وصلت داشته باشند.

بلوچ‌های گجرات هم اکنون بیشتر شغل کشاورزی دارند، اصلاحات ارضی منجر به فروپاشی اراضی و زمین‌های کشاورزی‌شان شده و ساکنان آنان به شهرهای بزرگ‌تری همچون احمدآباد و بمبئی مهاجرت کرده‌اند. روستاهای آنان هم اکنون اکثرا دارای برق هستند، اگرچه بعضی ازین خدمات محروم اند. برخی از بلوچ‌ها نیز با مشاغلی همچون رانندگی کامیون‌ها امرار معاش می‌کنند. با این حال شرایط اقتصادی آن‌ها عموما مناسب نیست. مانند سایر مسلمانان گجراتی، بلوچ‌ها نیز یک طبقۀ مشخص محسوب می‌شوند، چنانکه به آن‌ها جماعت بلوچ گفته می‌شود. اینگونه طبقه بندی‌ها در هندوستان تحت عنوان ساماندهی و یا کنترل اجتماعی انجام می‌شود. اکثریت بلوچ‌ها اهل تسنن هستند، اما برخی از طایفۀ «سخه» پیرو مذهب تشیع هستند.


قبایل بلوچی ایالت «اوتارپرادش»

درست مانند ایالت گجرات، در اوتارپرادش نیز، بلوچ یک جامعۀ مسلمان است. آن‌ها در دورۀ قرون وسطی به شکل قبیله ای در مناطق شمالی هند اقامت نمودند. آن‌ها نیز «خان» .خطاب می‌شوند و از بلوچ‌های پتان بشمار می‌آیند


 

بلوچ های منطقۀ دوآب (Doab)

هم اکنون مهم‌ترین شهرهای بلوچی در ایالت اوتارپرادش، امیرنگار، گری عبدالله خان، گری پختا، جاسوی و بگرا در منطقۀ مظفرنگار هستند. آن‌ها در دوران امپراطوری اورنگ زیب مغول بدینجا آمدند، البته در زمانی که امپراطوری مغول در آستانۀ فروپاشی قرار داشت، همچنین دو قبیلۀ مهم بلوچ بنام چاندرو و جاجار در منطقۀ «بلندشهر» سکونت دارند.

رئیس قبیلۀ چاندرو شخصی بنام «نهارخان» بوده است، در دوران حاکمیت علاالدین خیلجی، نهارخان دومین فرماندار انتصابی «دِکِن» بود، پسر وی «سردارخان» در «گانوراشیخ» سکنی گزید، مقام خاندان آن‌ها در دوران اورنگ زیب بسیار برجسته بود. در حالیکه نسب قبیلۀ جاجار به «سید محمدخان»، بلوچِ لغاری منتسب است که وی نیز یک مقام درباری از پادشاه مغول؛ همایون شاه دریافت نمود. آن‌ها در تاریخ بعد از مغول نقش کلیدی در حاکمیت منطقۀ «دوآب» ایفا نمودند، اما این قدرت سرانجام با آغاز استعمار بریتانیا در قرن نوزدهم رو به افول نهاد.

بلوچ‌های «هاریانا» در زمان تقسیم هند همگی به کشور جدیدالتاسیس پاکستان مهاجرت کردند. آن‌ها هم اکنون به زبان اردو و لهجۀ خاری بولی صحبت می‌کنند، اگرچه برخی از آن‌ها هنوز در منطقۀ دوآب ایالت اوتارپرادش سکونت دارند.


بلوچ‌های (روهیلخند)

بلوچ‌های روهیلخند حامیان «حفیظ رحمت خان» بوده‌اند، فاتحان منطقۀ «روهیلا». آن‌ها هم اکنون در جامعۀ روهیلا هضم شده و هویت بلوچی خود را از دست داده‌اند. بلوچ‌های روهیلخند عمدتا از اقوام مگسی، لغاری و مزاری هستند. این بلوچ‌ها اکثراً در مناطق بادون، بیجنور، شاه جهانپور و مرادآباد پراکنده‌اند.

همچنین یک قبیله بلوچی در منطقۀ لکهنو وجود دارد، در منطقۀ «بلوچ گرای». این بلوچ‌ها از نسل نواب زادگان هستند.

مردم بلوچ ساکن نواحی شمالی هندوستان هم اکنون ارتباط چندانی با قبایل بلوچستان نداشته و البته ازین جهت در آنجا اختلافات طوایفی نیز بندرت نمود پیدا می‌کند، آن‌ها در مناطق «میروت، مظفرنگار، بلندشهر و علیگره» زندگی می‌کنند. آداب و رسوم آن‌ها همچنین مشابه با جوامع مسلمان مجاورشان مانند «جهوجا و رنگهار» است. روستاهایی که بلوچ‌ها در آن زندگی می‌کنند اغلب بافت جمعیتی چندگانه دارند، با این حال آن‌ها عموماً یک چهارم جمعیت این روستاها را دارا هستند، بیشتر آن‌ها کشاورز و تعدادی نیز کارگران کشاورزی هستند. مهم‌ترین مناطق جمعیتی آن‌ها در شهرهای بگرا و مظفرنگار و همچنین اطراف این مناطق است.

تراکم جمعیتی دیگر، روستاهای بلوچی در منطقۀ بلندشهر است، جایی که تعدادی از روستاها در نزدیکی شهرهای «جاجهار و چاندرو» وجود دارد، علاوه بر این شهر «فریدنگار» در منطقۀ قاضی آباد، مرکز مهمی از توده های جمعیتی بلوچ است.

بلوچ‌ها اکثرا مسلمان سنی هستند، و مانند دیگر جوامع مسلمان دوآب تحت تاثیر «جنبش اصلاحی دیوبندی» قرار دارند. آن‌ها طبقۀ اجتماعی مشخصی ندارند، هرچند بیشتر روستاهای بلوچ نشین جامعه ای سنتی دارند که به «پانچیات ها» مشهور هستند. پانچایات ها نوعی کنترل اجتماعی دارند، و دارای تعاملات اجتماعی درونی هستند.

بلوچ‌های «بلوچ گرای» در منطقۀ لکهنو خود را بخشی از جامعۀ «پتان ها» می‌دانند، و با آن‌ها ازدواج خویشاوندی دارند. آن‌ها با گویش «آوادی» سخن می‌گویند، مانند زبان «اردوی استاندارد». در این جامعه مردم به طور عمده کشاورز هستند، هرچند که تعدادی نیز از گذشته در ادارات پلیس مشغول به کار بوده‌اند، آن‌ها روابط چندانی با بلوچ‌های «دوآب» ندارند. همچنین جمعیت قلیلی از بلوچ‌ها در «سیتاپور، کری و هاردویی» ساکن هستند. بیشتر بلوچ‌های با گویش «آواد» شیعه هستند.

 *تذکر: شکل نوشتاری برخی اسامی و واژه های آمده در این نوشتار بدلیل آنکه از گویش هندی گرفته شده است، ممکن است متفاوت با تلفظ اصلی آنها باشد.


وبلاگ نشریه انلاین استون  http://www.estoun.net/
+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در جمعه نوزدهم اسفند 1390 و ساعت 0:57 |
          انتخابات رقابت است نه مخالفت و دشمنی

 
در یک میدان رقابت سالم همه اشخاص قابلیت ها و توانایی های خود را در معرض نمایش می گذارند و خود را برای پیشبرد امری مهم تر مورد قضاوت مردم قرار می دهند . در جوامع پیشرفته بر اساس فعالیت ها و عملکرد های پیشین شخص قضاوت منصفانه ای صورت می گیرد و جنبه های مختلف توانایی فرد در نظر عموم به نمایش گذاشته می شود . 
اما چند نکته و تفاوت بسیار جالب و قابل توجه بین نوع دمکراسی و انتخاب در این جوامع و جامعه سنتی بلوچستان دیده می شود . 
نماینده یک شهر و منطقه معمولا برآیندی از کل نیروهای نخبه آن منطقه به شمارمی رود و وظیفه

سنگین قانونگذاری و نظارت بر امور اجرایی و رصد کردن فرصت های طلایی پیشرفت و بالندگی منطقه را به عهده دارد و برای انتخاب چنین شخصی لازم است حساسیت خاص و ویژه از طرف نخبگان جامعه وجود داشته باشد اما در جامعه ما علوه بر این که هیچگونه حساسیتی نسبت به این مساله وجود ندارد بلکه نماینده از بین افرادی انتخاب می گردد که دارای کمترین توانایی و


قابلیت های لازم برای این کار است و جالب اینجاست که طیف های مختلف به دلیل وابستگی قومی و یا مذهبی بشدت از این انتخاب دفاع می کنند . 
موضوع دوم این که در این میدان کسانی که نامزد شده اند و حامیان آنها در اردوگاههای مختلف همدیگر را به دید مخالف و دشمن می پندارند و حمایت از هریک از کاندیداها به منزله دشمنی و مخالفت با دیگری به حساب می آید .چه بسا کدورت ها و کینه های این چنینی سالیان سال باقی می ماند . 
در این بین هیچکدام از شخصیت های مردمی حتی با وجود دانستن شایستگی و لیاقت جرات حمایت و جانبداری پیدا نمی کنند چون مورد هجمه و مخالفت طیف وسیعی از طرفداران کاندیدا ی دیگر قرار می گیرند و چه بسا مورد بی حرمتی هم واقع شوند 
انگار یادمون رفته است که رقابت برای چه کاری بوده و طرفداران به چه دلیل از یک کاندیدا حمایت کرده اند 

این هم از عجایب سرزمین ماست
 
http://iranmakoran.com/post/439 سایت توسعه مکران
+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در جمعه نوزدهم اسفند 1390 و ساعت 0:52 |
  تحلیل انتخابات چابهار نیکشهر و کنارک

 
انتخابات حوزه انتخابیه چابهار و نیکشهر و کنارک انتخاباتی کاملا سنتی است و بجز دوره اخیر که ترکیبی از نیروهای سنتی همراه با نسل دوم و سوم تحصیلکردکان در فرآیند شکل گیری نحوه انتخاب دخالت داشتند شکل سنتی خود را کاملا حفظ کرده است .
با روند رو به رشد آموزش و تحصیلات دانشگاهی نحوه نگرش به انتخابات در حال تغییر است اما تعلق خاطر به قومیت همچنان نقش خود را حفظ کرده است و گرایش های قومی همراه با دخالت های مذهبی همچنان تاثیر خاص خود را در این حوزه به صورت مشهود نشان می دهد . اما انچه که باعث تاسف است گرایش های قومیتی و دخالت های مذهبی به سمت و سو  انتخاب اصلح پیش نمی رود و بیش از آن که جنبه های مصلحت نظام و جامعه در آن مد نظر قرار گیرد منش مذهبی و وابستگی قومیتی و
تاثیر گذاری نماینده در مسائل بسیار خرد جامعه به عنوان یک ملاک برتر شناخته می شود 

با توجه به جامعه نیمه سنتی بلوچستان انتخابات تنها ابزاری است که می توان پل ارتباطی محکمی بین مردم و مسئولین رده بالا کشور برقرار کرد و ازاین فرصت طلایی برای بهبود وضیعت امنیت - معیشت - آموزش و ...... بهره جست .
این فرصت فرصتی دو جانبه است که نظام و مردم می توانند به خوبی از ظرفیت های بالای آن استفاده کنند اما متاسفانه از دو طرف مورد استفاده قرار نگرفته و سوخت شده است .
استفاده از نیروهای کارآمد می تواند بسیاری از معضلات کنونی را از بین ببرد و دورنمای درخشانی را برای منطقه رقم بزند . نیروهایی که علاوه بر داشتن دانش و بینش لازم دارای تعهدبوده و از این پست به عنوان جایگاهی برای ماهیگیری دیگران استفاده نکنند .
سالهای دهه شصت گرچه دوران خون و شهادت بود و بسیاری از جوانان کشور جان بر کف نهاده و برای دفاع از خاک و دین خود در جهبه های جنوب و غرب حضور پیدا کرده بودند و دشمن همه بنادر جنوب را هدف حملات ددمنشانه خود قرار داده بود و حتی از بمباران مناطق شهری هم ابایی نداشت . چابهار دوران شکوفایی خود را آغاز کرده بود و با توجه به دور بودن از مناطق جنگی نقطه امنی برای واردات کالاهای اساسی شده بود 
در کمترین زمان ممکن اسکله های نصب سریع راه اندازی و عملیات بندری در این بندر کوچک شکل گرفته بود و امید می رفت با دور اندیشی و برنامه ریزی بلند مدت به یکی از بزرگترین بنادر خاورمیانه تبدیل گردد 
اما این مهم به فراموشی سپرده شد و مهم ترین مصحلت نظام در بخش امنیت و اقتصاد در جنوب شرق کشور که می توانست فرصتی اسثنایی برای رشد و بالندگی باشد دچار معضل مرور زمان گردید و هیچکدام از نمایندگان ادوار گذشته این موضوع را به عنوان مهم ترین و اساسی ترین رسالت کاری خود به حساب نیاوردند 
تا قبل از دهه هفتاد رقابت چندان شدیدی برای وکالت مردم وجود نداشت و رقابت ها بین افراد بومی و غیر بومی به صورت دو قطبی جریان داشت و با توجه به حساسیت های مذهبی و نقش روحانیت در تشدید این موضوع برنده از افراد بومی می شد
اما در سالهای دهه هفتاد نوع نگرش به وکالت و نمایندگی مردم کاملا تغییر کرد و مثلت ثروت - قومیت - مذهب که ثروت بیشترین نقش را در تعیین وکیل داشت جایگزین انتخابات دو قطبی دهه شصت گردید 
در این دوران وکیل بیش از ان دنبال پروژه های کلان و پیگیری دورنمای آینده مردم باشد دچار خرد نگری در ارتباط با خواص و عوام جامعه گردیده و حلقه خاصی از متنفذین قومیت ها بر اساس منافع اقتصادی شکل گرفتند که نهایت آمال و ارزویشان داشتن یک جایگاه سوخت - لنچ صیادی و .... بود و بیش از آن که به پروژه های کلانی فکر کنند که چهره اقتصادی و اجتماعی منطقه را متحول کند و سود آن شامل حال همه جامعه گردد دچار ثروت اندوزی شدند که نفع خاصی برای جامعه نداشت 
حامیان این دوران تاکنون توانسته اند اقتدار خود را حفظ کنند و جایگاه نمایندگی را به صورت سنتی برای خود محفوظ بدارند اما گرفتاری های غیبی هر چند گاهی انها را از رسیدن به صندلی بهارستان باز داشته است اما کماکان نا امید نشده و امید دارند منافع از دست رفته خود را باز یابند 
در انتخابات دوره گذشته اقشار مختلف مردم  با محوریت روحانیت و بعضی از ریش سفیدان جامعه با اعلام یک نه بزرگ به حامیان این تفکر در مقابل انان ایستادند و فرد دیگری را که هیچگونه اشنایی با الفبای سیاست نداشت راهی بهارستان کردند . نامبرده که هیچگونه سنخیتی با قبای وکالت نداشته در مدت زمان چهار سال گذشته دورانی به مراتب تلخ تر از گذشته را به کام مردم آشنا کرده و در دوره اخیر با حمایت روحانیت محترم برای دورانی جدید راهی بهارستان شد 
در دوره اخیر بسیاری ازافراد تحصیل کرده و آشنا به دانش روز وارد صحنه شده که نتواستند ازفیلتر شورای محترم نگهبان رد شوند و در نهایت رقابت بین چهار نفر شکل گرفت 
یکی ازکاندیدا ها زن بوده و با توجه به بافت فرهنگی جامعه امکان راهیابی آن غیر ممکن بنظر می رسید و ازسه نفر بعدی یک نفر نماینده دوره قبل و دو نفر دیگر از تحصیل کردگان نسل دوم و سوم جامعه بلوچستان بودند 
با توجه به اقبال جامعه و نشانه های موجود و عدم تایید صلاحیت کاندیدای سنتی همیشگی و ضعف عملکرد نماینده قبلی امکان راهیابی کاندیدایی از نسل جدید و با تفکرات نو محتمل به نظر می رسید 
اما باز نقش قومیت و در کنار آن پیشوایان مذهبی باعث شد جامعه ذایقه جدیدی را تجربه نکند و همچنان به روند گذشته خود از دهه شصت ادامه دهد 
روندی که بیش از سی سال را از دست داده و همچنان با تفکر موجود قصد دارد جامعه را از رشد و بالندگی باز دارد و افق روشن نسلهای بعدی را تاریک نگه دارد . این گناهی بس گران بر کسانی است خود را داعی اخلاق می دانند و جامعه را بدان دعوت می کنند 
اما تاریکی را هرگز دوامی نیست و نور و روشنایی جامعه را فرا خواهد گرفت و ملاک گزنیش ها فقط دانایی محوری خواهد شد 

http://iranmakoran.com/post/438 صلاح الدین درخشان توسعه مکران
+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در جمعه نوزدهم اسفند 1390 و ساعت 0:49 |
نسخه چاپيارسال به دوستان
مدیرکل ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان خبر داد
معرفی آثار پذیرفته شده سیستان‌ و بلوچستان توسط جشنواره سینمای جوان

خبرگزاری فارس: مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان گفت: یازدهمین جشنواره منطقه‌ای سینمای جوان، آثار پذیرفته شده سیستان و بلوچستان در بخش مسابقه را معرفی کرد.

خبرگزاری فارس: معرفی آثار پذیرفته شده سیستان‌ و بلوچستان توسط جشنواره سینمای جوان

حجت‌الاسلام عباس دانشی امروز در گفت‌و گو با خبرنگار فارس در زاهدان اظهار داشت: یازدهمین جشنواره منطقه‌ای سینمای جوان فصل چهاراترک، آثار پذیرفته شده سیستان و بلوچستان در بخش مسابقه را معرفی کرد.

وی افزود: فیلم‌های مستند کلبه عشق، آس باد، درار و مرکان به ترتیب به کارگردانی یاسین خوش آمد زهی، مهدی رخشانی، حسین ریگی لادز و محمد هاشم‌زهی به بخش مسابقه یازدهمین جشنواره منطقه‌ای سینمایی جوان فصل اترک راه پیدا کردند.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان بیان کرد: فیلم تجربی" اینجا" به کارگردانی فرزاد شکاری و پوستر مهدی تقی زاده به خاطر طراحی پوستر فیلم بیگ بنگ به بخش مسابقه این جشنواره راه پیدا کرده است.

دانشی تصریح کرد: عکس‌های مسعود شیخ ویسی و صادق سوری و نیز داود عرب و محمد تقوی به خاطر فیلمنامه‌نویسی فیلم‌های عروسک و سیاه و سفید به بخش مسابقه این جشنواره راه پیدا کردند.

وی افزود: یازدهمین جشنواره منطقه‌ای سینمایی جوان با حضور هفت استان خراسان رضوی، جنوبی، شمالی، هرمزگان، کرمان، گلستان و سیستان و بلوچستان 21 الی 23 اسفند ماه جاری در بجنورد برگزار می‌شود.

+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در پنجشنبه هجدهم اسفند 1390 و ساعت 2:44 |

                  منتخب مردم شهرهای سراوان، زابلی و سیب سوران:

از مزیت های مرزی سیستان و بلوچستان باید بیشتر استفاده شود

1390/12/16 - 09:41

 منتخب مردم شهرهای سراوان، زابلی و سیب سوران در مجلس نهم گفت: مرز غنیمت و فرصتی است كه بویژه در سیستان و بلوچستان باید از این مزیت در ارتباط با معیشت مرزنشینان بیشتر استفاده شود.

'هدایت الله میرمرادزهی' دوشنبه شب در گفتگو با خبرگزاری جمهوری اسلامی افزود: سراوان 400 كیلومتر مرز مشترك با كشور پاكستان دارد و این منطقه مستعد ایجاد منطقه ویژه اقتصادی است .

وی بیان داشت: توجه به مزیت های اقتصادی مرز از طریق توسعه بازارچه های مرزی و ایجاد منطقه ویژه اقتصادی باعث ایجاد اشتغال پایدار و

كاهش آمار قاچاق كالا و كارهای غیرمشروع و نیز افزایش درآمدهای دولت می شود.

وی با اشاره به دیگر مزیت های سراوان گفت: این شهرستان با ذخایر غنی معدنی از جمله گرانیت و آهن، توانمندی بالا در بخش كشاورزی و تولید 80 گونه خرما نیازمند توسعه صنایع تبدیلی و ایجاد دانشكده كشاورزی است .

میرمرادزهی كه تجربه چهار سال قانون گذاری در مجلس هفتم و فعالیت در بخش كشاورزی را دارد، اظهار داشت: ایجاد دانشكده كشاورزی و توسعه صنایع تبدیلی باعث خواهد شد ارزش افزوده تولیدات كشاورزان نصیب خودشان شود.

وی گفت: سراوان در جنوب شرقی ترین نقطه ایران از پایتخت بسیار دور بوده و لازم است فرودگاه این شهرستان كه دولت هزینه زیادی برای احداث آن متحمل شده هر چه زودتر فعال شود و این اتفاق میمون قطعا به توسعه سایر بخشهای شهرستان و مناطق همجوار شتاب می بخشد.

منتخب مردم شهرهای سراوان، زابلی و سیب سوران افزود: به عنوان مثال این شهرستانها با كمبود پزشك متخصص مواجه است و راه اندازی فرودگاه باعث جذب پزشكان بیشتری می شود.

میرمرادزهی با بیان اینكه اگر لازم باشد با همراهی سایر نمایندگان سیستان و بلوچستان برای شتاب به توسعه مناطق كم برخوردار این استان قانون پیشنهاد خواهیم داد، گفت: به رغم تلاشهای دولت شهرهای سراوان، زابلی و سیب سوران نیازمند توجه بیشتر در بخش بهداشت و درمان است و ارتقای شبكه بهداشت و درمان منطقه به دانشكده علوم پزشكی می تواند اثربخشی بیشتری داشته باشد.

به گزارش ایرنا، میرمرادزهی متولد سال 1343 و دانش آموخته دانشگاه شیراز در رشته كشاورزی با گرایش عمران و آب مسوولیتهایی در وزارت جهاد كشاورزی داشته است .

وی چند ماه پیش برای حضور در انتخابات مجلس از مسوولیت فرمانداری نیك شهر در جنوب سیستان و بلوچستان استعفا داد.

وی در انتخابات این دوره مجلس كاندیدای جبهه متحد اصولگرایان سیستان و بلوچستان بود
+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در پنجشنبه هجدهم اسفند 1390 و ساعت 2:40 |

طی 11 ماهه گذشته صادرات از گمرکات و بازارچه‌های مرزی سیستان و بلوچستان، از نظر وزن 12.5 درصد و از نظر ارزش 29.5 درصد افزایش داشته است.

  به نقل از روابط عمومی گمرکات سیستان‌ و بلوچستان، کل صادرات سیستان‌ و بلوچستان طی 9 هزار و 010 فقره اظهارنامه به وزن 617 هزار و 107 تن و ارزش 272 میلیون و 330 هزار و 661 دلار رسیده است.

اقلام عمده صادراتی نیز آهن قراضه، مصالح ساختمانی، قیر، تخم گشنیز و محصولات شیمیایی و وسایل صنعتی هستند.

طی مدت فوق صادرات اظهار شده در سایر گمرکات و خروجی گمرکات و بازارچه‌های مرزی سیستان ‌و بلوچستان به وزن 422 هزار و 145 تن و ارزش 432 میلیون و 194 هزار و 602 دلار بوده و تشریفات کنترل این گونه کالاها در بازارچه‌های کوهک، میرجاوه، میلک، پیشین، جالق و گمشاد صورت پذیرفته است.

همچنین کالاهای فوق به کشورهای افغانستان، پاکستان، عراق، سومالی و امارات متحده عربی صادر شد.

همچنین واردات از طریق گمرکات و بازارچه‌های مرزی استان طی 3 هزار و 783 فقره اظهارنامه وارداتی و به وزن 379 هزار و 404 تن و ارزش 755 میلیون و 648 هزار و 930 دلار وارد شده است.

بررسی‌ها نشان می‌دهد واردات نسبت به مدت مشابه سال قبل با کاهش 28.1 درصدی در وزن و کاهش 13.9 درصدی در ارزش رو به رو بوده است.

+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در چهارشنبه هفدهم اسفند 1390 و ساعت 1:41 |
خبرگزاری فارس: ایرانشهر برای ورود مسافران نوروزی آماده است



رحمدل بامری صبح امروز در جلسه ستاد نوروزی این شهرستان اظهار داشت: ایرانشهر به لحاظ قرار گرفتن در مسیر ترانزیت، در ایام تعطیلات نوروز میزبان جمع کثیری از مسافران نوروزی است.

وی افزود: حضور میهمانان نوروزی در این شهرستان فرصت بسیار مناسبی است تا جاذبه‌ها و توانمندی‌های شهرستان را در سطح فرا منطقه‌ای بشناسانیم و تلاش کنیم تا با ایجاد شرایط و امکانات مطلوب خاطره خوشی را در ذهن مسافران ثبت کنیم.

بامری بر پایش بازار و کنترل قیمت‌ها توسط اکیپ ویژه، تأمین میوه شب عید شهروندان با قیمت مصوب، پاسخگویی و پای کار بودن مجموعه ادارات شهرستان، تأمین روشنایی پارک‌ها و معابر عمومی، جلوگیری از حفاری‌های غیرضروری توسط شرکت‌های آب، برق و ...، انجام اقدامات فوریت‌های پلیسی در کمترین زمان و برخورد با اماکن فروش مواد محترقه تأکید کرد.

فرماندار ایرانشهر خاطر نشان کرد: تجهیز 11 واحد آموزشی با 86 کلاس، تجهیز مساجد بین راهی به عنوان زائرسرا و نصب چادر برای اسکان موقت مسافران در چند نقطه از شهر از اقداماتی است که برای خدمات‌دهی به مسافران نوروزی انجام شده است.

وی گفت: غبارروبی و عطرافشانی گلزار شهدا در لحظه تحویل سال نو، چیدمان سفره هفت سین در گلزار شهدا، بین رهبری و قلعه ناصری، برپایی سیاه چادر عشایر با تجهیزات و تزئینات سنتی در صنایع دستی و سوزن‌دوزی در ورودی شهر، برگزاری جشنواره موسیقی محلی، توزیع بسته‌های فرهنگی و بروشورهای حاوی نقشه راه‌ها، مکان‌های تاریخی، تفریحی و مکان‌های اسکان مسافران، استقرار پست امداد هلال‌احمر و اورژانس در نقاط مختلف شهرستان از جمله اقدامات ستاد تسهیلات نوروزی از 27 اسفند تا 15 فروردین 90 است.

دبیر تعزیرات آرد و نان ایرانشهر نیز گفت: در این تعطیلات نوروزی به منظور رفاه مسافران 25 واحد نانوایی در شهر ایرانشهر، دو واحد در بزمان، سه واحد در بمپور و دو واحد در شهر محمدان از ساعت شش صبح تا 10 شب کشیک و دو واحد نیز به صورت شبانه‌روزی فعال خواهند بود.

+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در چهارشنبه هفدهم اسفند 1390 و ساعت 1:35 |

محمد اکبر چاکرزهی امروز اظهار داشت: این کمپینگ در زمینی به مساحت 3 هزار مترمربع احداث شد. وی افزود: این کمپینگ شامل بخش‌های مختلفی از جمله نمازخانه، 15 آلاچیق، سرویس‌های بهداشتی، چایخانه و ... است که برای رفاه حال مسافران ایجاد شده است. وی بیان کرد: برای این پروژه که به همت معاونت سرمایه‌گذاری و طرح‌های اداره کل میراث فرهنگی سیستان‌ و‌ بلوچستان احداث شده، اعتباری بالغ بر یک‌میلیارد و 800 میلیون ریال هزینه شده است. چاکرزهی گفت: هدف از راه‌اندازی این کمپینگ ارائه خدمات بهتر به مسافران و گردشگران نوروزی است. فرماندار سراوان نیز با اشاره به اینکه 330 اثر در این شهرستان وجود دارد، گفت: سراوان دارای ظرفیت بالایی برای جذب گردشگر است. وی یادآور شد: کمپینگ گردشگری سراوان در شهر محمدی در سه کیلومتری مرکز شهرستان قرار دارد و در مسیر روستاهای نمونه گردشگری دزک کلپورگان و کوهک واقع شده که همه ساله مسافران و گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند. فرماندار سراوان گفت: در آستانه تعطیلات نوروزی نیز تمهیدات لازم برای ورود مسافران به این شهرستان اتخاذ شده و تمامی تورهای دانشجویی به صورت رایگان سرویس‌دهی می‌شوند.
+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در چهارشنبه هفدهم اسفند 1390 و ساعت 1:28 |

معرفی دو کتاب "حماسه سرایی در بلوچستان" و "منظومه های عاشقانه بلوچی"

 صدیق حسین زاده: هنوز چند ماه از چاپ و به بازار آمدن و در پی آن نایاب شدن کتاب" شرح منظومه مکران" دکتر عبدالغفور جهاندیده نگذشته بود که خبر رسید دو کتاب دیگر استاد ، که بیش از این در نوبت چاپ بوده اند به تازگی منتشر شده اند، بعد از چاپ و  انتشار چندین اثر از دکتر جهاندیده ، ایشان را اهل کتاب بلوچ به خوبی می شناسند ، پس نیازی به بازگویی مجدد کارنامه و بیوگرافی ایشان نیست.

دو کتاب تازه استاد جهاندیده در مرحله ای که ادبیات بلوچ دوره گذار از هجران را می گذراند ، می توانند بسیار مفید و موثر باشند و کمک زیادی  به ادبیات مهجور مانده بلوچان بکنند ، این مهم را زمانی بهتر درک می کنیم که وقت بگذاریم و مطالعه ای عمیق بر این دو کتاب داشته باشیم تا دریابیم که ادبیات بلوچ چقدر غنی ، بکر و دست نخورده است.

کتاب "حماسه سرایی در بلوچستان"

در این کتاب، با ثبت منظومه هایی که اشاره به بسیاری از حماسه های دور قوم بلوچ دارد ، کوشش شده است که در تلفظ و نوشتن واژه ها، از گویشی که ادبی تر و جنبه نوشتاری آن رایج تر است استفاده شود و رسم الخط به کار رفته در واژه ها و متون بلوچی، بیشتر بر مبنای شیوه رایج سیدظهور شاه هاشمی است، این رسم الخط در میان نویسندگان بلوچ بیشتر طرفدار دارد و نکته مهم این که کلیه متون و واژه های بلوچی این کتاب، در کنار رسم الخط بلوچی، به خط لاتین نیز نگارش یافته اند تا تلفظ و خواندن آنها برای خوانندگان غیر بلوچ هم آسانتر باشد.

در ارزشمندی کتاب "حماسه سرایی در بلوچستان" همین بس که دکتر میر جلال الدین کزازی استاد دانشگاه، نویسنده، مترجم و پژوهشگر برجسته ایرانی در زبان و ادبیات فارسی و از چهره‌های ماندگار ، این کتاب را نمونه ای درخشان از پژوهش زبان های بومی ایران می داند، دکتر کزازی در پیشگفتار کتاب می نویسد: عبدالغفور جهاندیده ، از آن روی که به زبان و ادب بلوچی که زبان بومی اوست، بس باورمند و دلبسته است، سالیانی چند از زندگانی را در کار پژوهش و نگارش این کتاب کرده است و چشم اندازی فراخ و روشن و بآیین از زبان و ادب بلوچستان را در برابر خواننده گسترده است. راستی را ، او با نگارش این کتاب، یکی از ناشناخته ترین زبان های بومی ایران را، به شایستگی، به ایرانیان شناسانیده است، با «برگْزَدِ» کتاب و افکندن نگاهی لغزان و شتابزده بر بخش های آن نیز، ارج و ارزش آن بر خواننده آشکار می تواند شد.

وی در پایان پیشگفتار با اشاره به اینکه این کتاب نخستین پژوهشی است که در زبان و ادب بلوچی به انجام و به چاپ رسیده ادامه می دهد : این کتاب، بی گمان از این پس ، بنیادین ترین آبشخور پژوهندگان در این زمینه خواهد بود. برای این پژوهنده پرتلاش که کوشیده است، با نوشتن این کتاب ارزنده، شناختی شایسته و درست و دانشورانه از زبان و فرهنگ بلوچان که یکی از کهن ترین و ریشه دار ترین تیره های ایرانی اند به خواستاران و دوستاران بدهد، از درگاه دادار دادآفرین، کامگاری و بختیاری روزافزون آرزو دارم.

کتاب "منظومه های عاشقانه بلوچی"

دکتر جهاندیده در "منظومه های عاشقانه بلوچی" نیز همانند کتاب "حماسه سرایی در بلوچستان" بسیار مفصل به موضوعات پرداخته است، این کتاب را با چهارصد و سی صفحه از جهاتی می توان مکمل کتاب اول دانست ،که نویسنده در آن با استناد به آخرین منابع و مأخذ سعی داشته خواننده را به اعماق و درون منظومه های شیرین و عاشقانه بلوچی ببرد.

نویسنده در دیباچه کتاب آورده است: پیشینه پژوهش در شعر بلوچی، به اواخر قرن نوزده میلادی بر می گردد. پژوهشگران انگلیسی، نخستین کسانی بودند که به گرد آوری شعر کهن بلوچی که تا آن زمان شفاهی بود پرداختند. در نیم قرن اخیر پژوهشگرانی در پاکستان، برخی از اشعار و منظومه های بلوچی را گردآوری و چاپ کرده اند؛ البته قریب به اتفاق آنها از نظر شیوه های پژوهش، علمی نیستند و در ضمن کار آنها محدود به ایالت بلوچستان در پاکستان بوده است و به بلوچستان ایران دسترسی نداشته اند.

دکتر عبدالغفور جهاندیده در ادامه می نویسد: منبع بنیادین متنهای بلوچی چاپ شده در این کتاب، روایت راویان و برخی از خنیاگران بلوچستان است. از جمله آنها، دکلمه ها و آوازهای خنیاگر بزرگ معاصر، شادروان استاد "کمالان هوت" است. هر شعر پس از نقل روایتهای در دسترس، مورد تصحیح و ویراستاری این جانب قرار گرفته است در معنی اشعار کوشش شده است، تا لفظ به لفظ باشد، تا حدی که بتوان معنی و درونمایه آنها را دریافت. از ترجمه آزاد خودداری شده است تا خوانندگان و علاقه مندان ادبیات زبانهای ایرانی، طبیعت و ساختار زبان و ادب بلوچی را در سنجش با زبان و ادب فارسی، آسانتر دریابند.

آنچه در معرفی این دو جلد کتاب ارزشمند گفته شد، بسیار کوتاه تر از آن است که حق مطلب و ارزش این آثار را بیان نماید، لذا مطالعه این کتب را به تمامی دوستداران کتاب و اهل مطالعه به خصوص دوستداران ادبیات بلوچ توصیه می کنم.

 برای تهیه این دو کتاب‌ در چابهار  به نشانی: چابهار- كتاب فروشي وحدت - روبروي دبيرستان امام علي (ع) مراجعه کنید.


+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در دوشنبه پانزدهم اسفند 1390 و ساعت 1:58 |

ساخت مستند"نوروز بلوچستان" برای پخش ازشبکه مستند توسط محمد علی هاشمزهی با همکاری مهندس عبدالسلام بزرگ زاده

مستند تلویزیونی "نوروز بلوچستان" به کارگردانی محمدعلی هاشم‌زهی باهمکاری مهندس عبدالسلام بزرگ زاده در حال ساخت است.
محمدعلی هاشم‌زهی مستندساز جوان زاهدانی مستند تلویزیونی "نوروز بلوچستان" را در دست تولید دارد.
 ‌"نوروز بلوچستان" از مجموعه‌ فیلم‌های مستند تلویزیونی "نوروز همایون" است که به تهیه‌کنندگی مجید گیاه‌چی در دست تولید است و در ایام نوروز 1391 از شبکه‌ مستند سیما به‌نمایش در می‌آید.
 هاشم‌زهی بیش‌تر به ‌عنوان کارگردان فیلم‌های مستند اجتماعی و قومی که به سوی سینمای مردم‌نگاری گرایش دارند، شناخته شده‌است؛ فیلم‌هایی که هر یک به‌تنهایی قسمتی از فرهنگ و زندگی مردم استان پهناور اما مهجور سیستان و بلوچستان را نشان می‌دهد.
 او از جمله فیلم‌سازانی است که محیط اطراف و مردم را به‌درستی حس و درک می‌کند و بی‌آنکه به قضاوت و تحقیر فرهنگی بپردازد، با دوربین جستجوگرش تنها به ثبت و ضبط و مشاهده‌ی دقیق جامعه برای شناخت وقایع اجتماعی و به ثبت رساندن اسناد تصویری در جنوب شرقی‌ترین استان ایران می‌پردازد. چرا که پرداختن به سنت‌ها و نگاه انسان‌شناسانه به فرهنگ و هنر و آداب و رسوم قومی اصیل و بکر که کمتر رسانه‌ای شده و به مسائل مربوط به آن پرداخته شده ‌است، جذابیت‌های فراوانی برای مخاطبان دارد.
 هاشم‌زهی عضو انجمن مستندسازان ایران و انجمن مستندسازان اروپا (EDN) است، تاکنون و در طول 10 سال فعالیت، 13 مستند و 4 انیمیشن کوتاه ساخته و در بیش از 50 جشنواره‌ی داخلی و بین‌المللی حضور یافته و 20 جایزه‌ی ملی و بین‌المللی نیز دریافت کرده است.
 "مهتاب"، "سچکان"، "لیکو"، "آسکو"، "انسانم آرزوست"، "حماسه تیس"، "بهارگاه"، "عروسی در چابهار" و "موکان" از جمله فیلم‌های مستندی هستند که هاشم‌زهی ساخته است.
 او تاکنون در جشنواره‌های بین‌المللی چون آلماتی قزاقستان، استانبول ترکیه، اردن، قرقیزستان و جشنواره بین‌المللی فیلم‌های مستند آمستردام (ایدفا) شرکت کرده و کسب جوایز متعدد ملی و بین‌المللی از جمله جایزه بهترین فیلم مستند از جشنواره آلماتی قزاقستان 2011، جایزه ویژه هیات داوران در بخش بین‌الملل جشنواره فیلم کیش و ... از دیگر موفقیت‌های اوست.
+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در دوشنبه پانزدهم اسفند 1390 و ساعت 1:51 |
سرپرست راه و ترابری جنوب سیستان ‌و بلوچستان خبر داد
آماده‌سازی محورهای جنوب سیستان‌ و بلوچستان برای تردد مسافران نوروزی

سرپرست راه و ترابری جنوب سیستان‌و بلوچستان گفت: تمامی محورهای جنوب سیستان و بلوچستان برای تردد مسافران نوروزی آماده‌سازی شده‌اند.

خبرگزاری فارس: آماده‌سازی محورهای جنوب سیستان‌ و بلوچستان برای تردد مسافران نوروزی

  برات علی حسینی صبح امروز در جلسه ستاد نوروزی اداره کل راه و ترابری جنوب سیستان‌و بلوچستان اظهار داشت: همه محورها برای تردد و ساماندهی مسافران نوروزی آماده‌سازی شده و مجموعه راهداران جنوب سیستان‌و بلوچستان آمادگی خدمت گذاری به تمامی مسافران را دارند به طوری که استفاده از همه محورهای فرعی و اصلی به ویژه محور ترانزیتی ایرانشهر ـ چابهار مشکل خاصی را ایجاد نمی‌کند.

وی افزود: 54 اکیپ در حوزه استحفاظی جنوب سیستان و بلوچستان آمادگی کامل برای خدمات‌رسانی به مسافران نوروزی را دارند.

سرپرست راه و ترابری جنوب سیستان‌ و بلوچستان خاطرنشان کرد: 16 اکیپ ثابت و 38 اکیپ سیار  با 270 نیروی انسانی آماده با 170 دستگاه ماشین آلات سبک و سنگین در حوزه‌های مختلف جنوب سیستان‌و بلوچستان استقرار خواهند یافت.

حسینی بیان کرد: 19 اکیپ امدادی و تعمیراتی در 22 محور اصلی و فرعی جنوب سیستان‌و‌بلوچستان دو هزار و261 کیلومتر راه را تحت پوشش قرار می‌دهند.

وی گفت: 11 راهدار خانه ثابت و سه راهدارخانه موقت کار خدمات دهی به مسافران نوروزی را در ایام تعطیلات بر عهده دارند.

سرپرست راه و ترابری جنوب سیستان و بلوچستان ادامه داد: 15 گشت راهداری در 14 جایگاه حوزه استحفاظی اداره کل استقرار می‌یابند و 20 دستگاه ماشین آلات مجهز به جی.پی.اس نیز در این حوزه مستقر می‌شود.

حسینی در زمینه ایمن سازی محورهای جنوب استان نیز گفت: نصب و تعمیر 24 هزار و 500 عدد تابلوهای انتظامی، اخطاری، مسیر نما و جهت‌نما و آشکار سازی 21 نقطه از نقاط حادثه خیز تاکنون در محورهای جنوب سیستان و بلوچستان انجام شده است.

وی گفت: اجرای 2 هزار و 500 کیلومتر خط کشی محورها، نصب 23 کیلومتر گارد ریل و تعمیر گاردریل‌های آسیب دیده، نگه‌داری و روشنایی راه و تونل به طول 30 کیلومتر در راه‌های شریانی و نقاط حادثه خیز از مهم‌ترین اقدامات ایمن‌سازی این اداره کل بوده است.

سرپرست راه و ترابری جنوب سیستان‌و بلوچستان با بیان اینکه نیروهای پلیس راه به طور موقت در منطقه نیکشهر مستقر خواهند بود، افزود: بر این اساس فعالیت ستاد نوروزی اداره کل راه و ترابری جنوب سیستان‌و‌بلوچستان از 25 اسفند 90 آغاز و تا 15 فروردین 91 ادامه خواهد داشت.

+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در دوشنبه پانزدهم اسفند 1390 و ساعت 1:35 |

ملا کمال خان هوت اسطوره ی موسیقی بلوچستان

در سال یک هزار و سیصد و بیست هجری شمسی در بندر پیشوکان (pisho kan) در منزل هوت مراد که از قبیله هوت – یکی از قبایل قوم بلوچ بود؛ نوزادی پا به عرصه ی وجود نهاد؛ که او را کمال نامیدند.

در ناصیه کمال آثار بزرگی و کمال، هوش و ذکاوت از همان دوران صباوت هویدا بود او از همان دوران کودکی در دامان خانواده ای مذهبی و فرهنگ دوست بالید . کمال به شنیدن داستان های قومی – بلوچی علاقه ای وافر داشت؛ اشعاری را که بزرگان خاندان (مردان و زنان) می شنید مدام زیر لب زمزمه می کرد و گاه مدت ها به حفظ کردن اشعار مشغول بود.

حاجی دادکریم از بستگان کمال خان هوت می گوید: “عمویی داشتیم که او نیز به اشعار و داستان های بلوچی فوق العلده علاقه مند بود . نسخه ای از یک کتاب بزرگ بلوچی داشت که او نیز آن را از گذشتگان به ارث برده بود . اما هرگز این کتاب خطی را در اختیار کسی قرار نمی داد و آن را چون گنجینه ای گران بها محافظت می کرد بدون تردید ملا کمال خان مقداری از اشعار این کتاب را حفظ کرده بود یا از آن یادداشت برداری کرده بود . متاسفانه با درگذشت عمو دیگر خبری از کتاب نشد و اثری از آن به جا نماند و عمو آن را برای همیشه با خود به گور برده بود چون من در زمان درگذشت عمو در محل نبودم و بعدها با وجود کوشش های فراوان اما اثری از آن نیافتم ”.

آقای دوست محمدبلوچ  ازقبيله ملا کمال خان و از اعضای شورای اسلامی سابق شهرستان چا بهار درباره ی شعر حماسی بلوچی و نقش ملا کمال خان در پیش برد آن اینگونه بیان داشت : “ ملا کمال خان در منطقه ای از چاه بهار رشد کرد که مرکز شعر حماسی بلوچی بود. از منطقه وشنام (wash nam) و تيسکوپان (teskowpan) گرفته تا دپ مان دپ (Damedap) ، لاتی دان (Latigdan) و پلانی (paLani) – روستای محل سکونت ملا کمال خان و محل دفن او – در شرق شهر چاه بهار . مردم این منطقه بیشتر از راه دامداری و عده ای بنام مید (Meid) از راه ماهیگیری امرار معاش می کردند . هر گاه بهارگاه (فصل بهار) فرا می رسید مردم این منطقه به شکرانه ی نعمت های الهی به جشن و شادمانی می پرداختند و پهلوانی (خواننده ای ) را دعوت می کردند که از سر شب گرفته تا بامداد آن ها را با اشعار حماسی، عاشقانه، داستان های پیامبران به ویژه رسول گرامی اسلام حضرت محمد (ص) ، چهار یار رسول ، دیگر بزرگان دین، قهرمانان و شخصیت محلی مردم را سرگرم می کردند . این مجالس بیشتر رنگ معنوی و روحانی داشت تا لهو و لعب ترنم و ترقص های هوس آلود. از شخصیت های معروف حماسی این منطقه قبل از کمال خان می توانیم از از شخصی به نام دادل جَتّ (DadaLe Gatt) نام ببریم که متاسفانه هیچ گونه اثری از وی به جا نمانده است .

در مصاحبه ای کوتاه که دو سال پیش (1386) با ملا کمال خان هوت در ایرانشهر داشتیم ؛ او درباره ی علاقه مندی اش به شعر ، موسیقی و زبان بلوچی چنین بیان داشت که من از کودکی اشتیاق فراوانی به اشعار و موسیقی بلوچی داشتیم و در محافل شادمانی به اجرای موسیقی می پرداختم . یادگیری فرهنگ شفاهی بلوچی از قبیل؛ داستانهای حماسی ، داستانهای عاشقانه و داستانهای دینی و مذهبی برایم بسیار جالب و گیرا بود. وفاداری به عهد و پیمان قهرمانان داستانها، روحم را شاد می کرد. به پیمان شکنی و خلاف میثاق روحم را می آزرد ؛ زیرا تا بوده “ بلوچ و قولش بسیار با اهمیت بوده است ”. پیمان شکنی در نزد بلوچ گناهی نابخشودنی بوده است . ملا کمال خان اذعان کرد که در نزد هیچ کس به طور مستقیم شاگردی نکرده است. ولی مگر می شود شخصیتی با آن همه عظمت از کسی متاثر نباشد ؟

ملا کمال خان از محدود کسانی است که از استادان خود بسیار فراتر رفته است و نام و آوازه ی او آفاق را در نوردیده است .

موسیقی مقامی بلوچستان که سراسر کوها ، دشت ها را پیموده و همراه با بلوچ ها تا دورترین افق ها رفته است . در بعضی از کشورهای آفریقایی ، کشورهای حاشیه ی خلیج پارس ،مسقط و عمان، منطقه ی ماری هند (مرو قدیم) در کشور ترکمنستان و بعضی از ایالت های هند ، سند و پنجاب؛ موسیقی بلوچی بیگانه نیست.

موسیقی بلوچی همواره وامدار (مدیون) شخصیت های برجسته ای چون ملا موسی، پهلوان عبدالرحیم، ملا کمال خان هوت، ملا جان محمد، قادر بخش، شهدادشکر، لال بخش پیک و ....می باشد.

همراه با این آوازهای جادویی و آسمانی ، پنجه ی طلایی استاد رسول بخش زنگشاهی – استاد مسلّم سرود (قیچک) استاد علی معروف به علی سرودی و صدها نوازنده ی گمنام بلوچ است .

اهمیت کار ملا کمال خان و خلاقیت او در موسیقی :

بزرگترین موسیقیدانان ایران و جهان وقتی که خوانندگان و نوازندگان بلوچ را در حال اجرا می بینند دچار بهت و شگفت زدگی می شوند که چگونه موسیقیدانان بلوچ بدون نت و رهبر ارکستر برنامه اجرا می کنند؟

در این گونه موارد آن چه که این گروه های موسیقی ره به سمت جلو هدایت می کند که بدون کوچک ترین اشتباه و خارج شدن از نت به کار خود ادامه می دهند ؛ هماهنگی ذهن خواننده و پنجه های نوازندگان است که به طور بسیار شگفت انگیزی با هم همراهی می کنند . استاد محمد رضا شجریان در مراسم گرامیداشت ، ملا کمال خان هوت در تهران او را از بزرگ ترین استادان مقامی ایران دانست . اکنون که ملا کمال خان در میان ما نیست . عرصه موسیقی  مقامی خالی است و خطر انقراض آن را تهدید می کند . روش کار این پهلوانان سنتی به این شکل است که مقدمه ای با موسیقی نواخته می شود . که از همان آغاز نوع موسیقی را مشخص می کند که موسیقی شاد یا غم انگیز است . بعد از نواختن مقدمه پهلوان که همان وخواننده است شعر را شروع می کند . در آغاز درباره ی حمد باری تعالی ، اشعاری می خواند و بعد از آن در لغت رسول گرامی (ص) اشعاری خوانده می شود . ستایش چهار یار رسول و دیگر بزرگان دین به دنبال می آید . این اشعار طولانی که بی شباهت به قصاید فارسی نیست . البته با قصاید فرق عمده دارد و آن قافیه است که تا پایان باید روال قافیه حفظ شود؛ در صورتی که در شعر بلوچی بعد از سرودن چند بیت قافیه عوض می شود . و آزادی عمل بیشتری از نظر قافیه وجود دارد . در واقع شعر طولانی بلوچی حد فاصل بین قصیده و مثنوی فارسی است . شعر بعد از مقدمه وارد متن می شود . در این وسط پهلوانان اوج و فرود هایی را در شعر و موسیقی هر دو به وجود می آورد . تا تاثیر شعر و موسیقی را شنوندگان بیشتر کند . در وسط شعر برای توجه بیشتر شنوندگان اشعاری در هجران معشوق یا دوست به صورت زهیروک(Zahirowk) یا زهیرگ (zahirig) می آورد یا غزلی از شاعران فارسی زبان که آن را به شیوه ی زبان بلوچی می خواند که بر زیبایی و گیرایی شعر می افزاید و بعد از نفس تازه كردن شعر به روال عادی باز می گردد و تا پایان ادامه دارد.

با این حساب شعر بلوچی شبیه یک داستان کوتاه است . که دارای مقدمه، متن ، اوج گره گشایی و فرود است .

صداقت بیان و گرمی کلام گاهی چنان در خواننده اثر می گذارد که سنگدل ترین افراد را به گریه وا می دارد و یا كسی را که سالهای سال ، موطن خویش دور افتاده چنان با اشتیاق به سمت خانه و کاشانه می کشاند . که می توتند یادآور بعضی از ماجراهای شعر فارسی باشد . از جمله داستان نصربن احمد سامانی و رفتن او از بخارا را به سمرقند و دیگر نواحی خراسان بزرگ آن زمان و دست به دامان شدن بزرگان به نزد ابو عبدالله رودکی . رودکی آن قصیده ی معروف بوی جوی مولیان ” را سرود که نصربن احمد سامانی بدون موزه ونعلين  پا در رکاب خنگ نوبتی می نهاد و برای بقیه ی ماجرا به کتاب چهار مقاله ی نظامی عروضی سمرقند مراجعه کنید . در شعر معروف باگین بشکرد (Bagin Bashkard) که سراینده ی آن ملا ابراهیم حسن راسکی است به درخواست همسر سردار سید هان (سعید خان) سروده است . و اگر آن را با شعر رودکی مقایسه کنیم چه از لحاظ محتوایی و چه از لحاظ زیبایی های شاعرانه بسیار زیباتر و با ارزش تر است .

ملا کمال خان با سفر هایی که به مناطق مختلف کرد . به این واقعیت پی برد ، که حامل میراث گران بهای زبان، فرهنگ و ادبیات بلوچی است .. سنگینی این بار را بیشتر بر دوش خود حس می کرد و به دنبال جانشینی قابل برای انتقال این میراث بود . متاسفانه هیچ کدام از فرزندان او در پذیرش و پاسداشت این میراث نه تنها علاقه ای نشان نداند بلکه بیشتر به دنبال این بودند که او از خواندن و سرایش شعر منع کنند . یکی از فرزندان او با سطحی نگری و قشری گرایی بارها پدر را آزرد و دل دوستداران ملا کمال خان را شکست . اکنون که پدر در میان ما نیست بر این فرزند فرض است که جبران مافات کند . حداقل دیوان اشعار او را به چاپ برساند. نوارهای موسیقی و ویدیوهای او را جمع آوری کرده و به شکل آبرومندانه در اختیار مردم ایران و جهان قرار دهد. پس مجموعه ی آثار ملا کمال خان را بشرح ذیل می آوریم :

1- دیوان اشعار : که شامل نزدیک به پنجاه سروده ی طولانی است که متاسفانه تاکنون به چاپ نرسیده است البته کمال خان در محافل و مجالس اشعار خود را نیز خوانده است .

2- نوارهای موسیقی : نزدیک به نیم قرن است که کمال خان خوانندگی را آغاز کرده است ولی شاید اجراهای اولیه او در دست نباشد اما بیشتر آن ها به صورت کاست در دست است که باید بازنگری و تکثیر شود . تکراری ها حذف و بهترین ها دوباره نشر شود .

3- برنامه ها و اجراهایی که ایشان در صدا و سیما و جشنواره داشته است باید در اختیار مردم قرار داده شود .

4- نوارهایی که ایشان به صورت دکلمه اجرا کرده است که آقای دکتر عظیم شه بخش ، استاد و محقق بزرگ، به همراهی و همکاری محمد فاروق هوت تهیه کرده اند باید ویرایش و بازنگری و در اختیار مردم قرار داده شود .

نویسنده :عبدالحمید ایران نژاد

منبع: وبلاگ گلزمین   http://golzamin.blogfa.com/

+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در یکشنبه چهاردهم اسفند 1390 و ساعت 5:3 |

توفان شدید با سرعت 100 كیلومتر در ساعت كه امروز /شنبه/ باعث تخریب یك منزل مسكونی غیرمقاوم و كشته شدن چهار نفر در زاهدان شد همچنان خسارت بر جای می گذارد.  

بر پایه مشاهدان عینی شنبه شب خبرنگار خبرگزاری بلوچ وبلوچستان، لحظاتی پیش شكسته شدن چند درخت و افتادن آن روی كابل های برق باعث آتش سوزی در برخی از مناطق كوی قدس و خیابان شهید چمران زاهدان و رعب و وحشت مردم شد .  

عصر امروز مسوول روابط عمومی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری زاهدان  كشته شدن چهار نفر بر اثر تخریب یك ساختمان فرسوده بر اثر توفان را تایید كرد.  

'فرهاد فراهی' افزود: بر اثر این حادثه كه در خیابات كوثر زاهدان رخ داد هشت نفر عضو یك خانواده زیر آوار مدفون شدند كه با تلاش ماموران آتش نشانی چهار نفر نجات یافتند ولی چهار نفر دیگر به دلیل شدت جراحات وارده پس از انتقال به بیمارستان فوت كردند.  

هم اینك شعاع دید افقی در زاهدان كمتر از 100 متر است، برق برخی محلات قطع است، محور زاهدان - بم مسدود و تردد در راه ارتباطی زاهدان - زابل به سختی و با كندی زیاد صورت می گیرد.  

پلیس راه هشدار داده است رانندگان امشب را در زاهدان مانده و از این شهر خارج نشوند.  

تردد قطار از ایستگاه زاهدان به كرمان و تهران تا اطلاع بعدی انجام نمی شود، پروازهای امروز فرودگاه بین المللی زاهدان لغو و كلیه مدارس تعطیل شد.  

خسارات وارده به تاسیسات شهری زاهدان و حومه متعاقبا منتشر می شود.

هواشناسی سیستان و بلوچستان هشدار داده است وزش توفان تا فردا یكشنبه ادامه دارد
+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در یکشنبه چهاردهم اسفند 1390 و ساعت 4:50 |

نتایج حوزه های انتخاباتی خاش ، ایرانشهر ، سراوان و چابهار اعلام شد.

به گزارش خبرگزاری بلوچ و بلوچستان پشنگ از خاش ، میرمرادزهی از سراوان ، جدگال از چابهار و محمد سعید اربابی از ایرانشهر راهی بهارستان شدند.

همچنین منابع غیررسمی از زاهدان شهریاری و دکترکاشانی واز زابل حسینی و نجفی را پیروز انتخابات معرفی کرده اند. این در حالی است که تا لحظه ارسال خبر خبرگزاری های رسمی کشور نتیجه نهایی انتخابات در زاهدان و زابل را اعلام نکرده اند.


اخبار تکمیلی متعاقبا اعلام خواهد شد
+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در یکشنبه چهاردهم اسفند 1390 و ساعت 4:37 |

عبدالوهاب ایران نژاد : تداوم تبعیض در رسانه ملی صدا وسیما به عنوان رسانه ملی می بایست در خدمت توسعه و شکوفایی فرهنگ ملی واسلامی همه ایرانیان باشد و فرهنگ ملی ایران تشکیل شده از فرهنگ اقوام اصیل ایرانی  اما رسانه ملی در استان هایی که اقوام و مذاهب متعدد ساکن اند تبدیل شده به رسانه میلی و هر کدام از مدیران وتصمیم گیران آن به سلیقه و میل خود بدون در نظر گرفتن منافع ملی عمل می کنند.صداو سیما هیچگاه با فرهنگ و زبان قوم بلوچ سر سازگاری نداشته و علاوه بر اینکه به فرهنگ غنی  واصیل ایرانی این قوم آریایی نپرداخته همواره چهره ای مخدوش و منفی از قوم بلوچ ارائه داده است چند سالی است که این نامهربانی به اوج خود رسیده واصحاب فرهنگ و هنر بلوچ به این بی مهری معترض و منتقد بوده وخواستار برخوردی عادلانه در چارچوب قانون اساسی و در راستای همبستگی ملی شده اند متاسفانه مدیریت استانی رسانه ملی به هشدارها و دلسوزیهای اهل فرهنگ و هنر توجهی نداشته و به سیر سیاست های قانون نانوشته و تبعیض آمیز خود علیه فرهنگ و هنر بلوچستان ادامه می دهند.

 پس از انتصاب آقای رحیمی به عنوان مدیر کل جدید صداوسیمای استان جمع کثیری از اهل قلم وفرهنگ و هنر امیدوارانه در نشستی صمیمی ودوستانه دغدغه ها،انتقادات و پیشنهادات اصلاحی خود را با وی در میان گذاشتند و مدیر رسانه همه نارسایی ها و پیشنهادات مطرح شده را پذیرفتند و قول اصلاح و اقدام دادند غافل از اینکه برخی از تنگ نظران فامیلی وقومی تنیده شده در زیرمجموعه مدیریت ایشان اجازه اصلاح نخواهند داد . متاسفانه تاکنون پاشنه سیاستگزاری صدا و سیما به مدار سلایق می چرخد وحتی اقدامات بسیار جزئی و ناچیزی که با امضا و دستور مدیر کل توسط تعدادی ازحاضران در جلسه پیگیری شد به نتیجه مثبتی منجر نشد و چه بسا بسیاری از دلسوزان فرهنگ و هنربلوچ ناامیدتر از گذشته خانه نشین و گوشه عزلت گزیدند البته بعد از این جلسه اهالی فرهنگ و هنر به نتایج دیگری هم رسیدند و آن اینکه بدنه صداوسیمای استان چنان در مقابل حقوق برحق فرهنگ وهنر قوم بلوچ واکنش منفی نشان میدهد که گویا این حقوق را به کلی به رسمیت نمی شناسد و چه بسا مدیران میانی و بدنه صداوسیمای استان خودسرانه به اندک سیاست های اصلاحی مدیرکل و مدیران مافوق توجهی نمی کنند و با قدرت تمام حاضر به اجرای دستورات آنها نیستند به تعبیر دیگر همواره مدیران کل صداوسیما که اغلب غیر بومی هستند در مقابل خواسته ها و انتقادات مردم بلوچ در مقام قول نرمش نشان می دهند اما در عمل بدنه صداوسیمای استان کوچکترین اقدامی را مساوی با گذشتن از خطوط قرمزخود می دانند لذا در بین مردم بلوچ این باور نهادینه شده که قول مسولین را جدی نگیرند و این ضایعه بزرگی برای نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و همبستگی ملی می باشد که اکثریت مردم این استان اعتماد خود را در ارتباط با استیفای حقوق خود از دست بدهند.از مدیرکل صداوسیمای سیستان بلوچستان که خود از منطقه ای قوم نشین به استان اعزام شده است انتظار می رفت که با احساس مسولیت بیشتری مطالبات فرهنگی قوم بلوچ را درعمل پاسخ می داد و از خود یادگاری نیکو به جا می گذاشت البته شاید ایشان اقدامات ناچیزی را به ظن خود آغاز نموده اند اما متاسفانه این اصلاحات به دلایل ذیل راه به جایی نمی برد ودر اندک زمان به ضد خود تبدیل شده و نتایج مثبت و دراز مدتی در پی نخواهد داشت ودیوار بی اعتمادی بین اصحاب فرهنگ و هنروصداوسیمای استان رابیشتر می نماید و بار مسولیت این تاوان و هزینه بر عهده مدیران و تصمیم گیرانی است که جسارت مقابله با سیاست تبعض آمیز در حوزه مدیریت خود را ندارند و تاریخ قضاوت خوبی در باره آنها نخواهد داشت به پاره ای از این تبیعض ها و کاستی ها در صداوسیمای سیستان و بلوچستان مختصر اشاره می شود باشدکه مورد توجه و قبول قرار گیرد. 1- فلسفه ایجاد شبکه های استانی بر هیچ کس پوشیده نیست متاسفانه صداوسیما درخصوص تامین هدف اقدام شایسته و بایسته ای انجام نداده  است و سهم زبان و فرهنگ قوم بلوچ در آن معادل به صفر است شاید ادعا شود که یک ساعت و اندی برنامه در رادیو و دقایقی برنامه در سیما به زبان بلوچی تولید و پخش می شود البته که از این قبیل برنامه ها با کیفیت و محتوی بهتر در قدیم بوده که به مرور زمان هم از نظر محتوا و هم از نظر زمان کاسته شده هم اکنون هم در مقایسه با جمعیت مخاطب استان مدت برنامه ها به زبان بلوچی بسیار کم و ناچیز است ثانیا این برنامه ها چنان از کیفیت نازل و فاقد محتوایی برخوردار است که به ضد زبان و فرهنگ بلوچ بدل شده اند زیرا تولید کننده گان این برنامه ها از تخصص در زمینه زبان و فرهنگ وهنر بلوچ فرسنگ ها فاصله دارند به عنوان مثال پس از زنده یاد استاد اشرف سربازی ،استاد گل محمد صالح زهی،اقای شاه محمد لاشاری ، مرحوم حاج رستم شیخ زاده ، زنده یاد استاد غلام رسول دینارزهی،زنده یاد استاد ماشاا...بامری و مهندس عبدالسلام بزرگ زاده کدامین شاعر،نویسنده و هنرمند بلوچ که بطورتخصصی به زبان و فرهنگ و هنر بلوچ مهارت داشته باشد جایگزین آنها شده است.

 2-شبکه استانی هامون صرف نظر از نامگذاری آن پس از ایجاد ده ها نیروی جدیدالاستخدام جذب نموده است جناب مدیرکل مشخص فرمایند چند نفر و چند درصد از حجم وسیع این نیروها از قوم بلوچ که اکثریت جمعیت استان را تشکیل می دهد جذب شده حتی افرادی که بیش از ده الی بیست سال است که بصورت حق الزحمه ای در برنامه رادیوبلوچی مشغول فعالیت هستند و هر روز به هر بهانه ای از آنها ابزاری استفاده می شود و آنها نیز از ترس از دست دادن لقمه نان و اندک درآمد زن و بچه خود از هرگونه همکاری مرتبط وغیر مرتبط شغلشان دریغ نکرده اما گزینش نشده و استخدام نمی شوند. جناب آقای رحیمی چند نفربلوچ  به عنوان کارگردان ،تولیدکننده ، تهیه کننده ، نویسنده ، پژوهشگر،گوینده ومجری غیر از چند نفر فنی و تکنسین و کارگردر فرستنده های بالای کوه ومناطق دور افتاده بلوچستان که دیگران حاضر به خدمت در آن مناطق محروم از حداقل امکانات زندگی نیستند قبلا و پس از تصدی شما جذب شده اند.

3-جناب مدیر کل به نیکی می دانند که یکی از مدیران میانی ایشان که پس از آن ارتقای مقام یافت و به یک کشورخارجی اعزام شد دراجرای یک پیشنهاد همکاری افتخاری برای تولید برنامه های فرهنگی و هنری بلوچستان مشخصا دو مورد درخواست ناچیز و کوچک یعنی بکارگیری یک مجری افتخاری وبدون دریافت حقوق در برنامه ها و دیگری تحویل یک دستگاه دوربین تصویربرداری آن هم به صورت امانی جهت تولید برنامه به زبان بلوچی علی رغم دستور و امضای مدیرکل اقدامی انجام ندادند اما مورد تشویق قرار گرفتند.

 4-کارمندان و تولیدکننده گان برنامه های بی محتوای فعلی بلوچی نیز مورد تبعیض و بی عدالتی قرار می گیرند اکثر آنها حق الزحمه ای ویا پس از سال ها کاروفعالیت قراردادی و هیچ کدام تاکنون رسمی نشده اند با هنرمندان و آفریننده گان آثار فاخر فرهنگ و زبان بلوچ همچون زنده یاداستاد دینارزهی و زنده یاد استاد ماشاا... بامری کاملا توهین آمیز و تحقیر آمیز برخورد شده است آخرین مورد برخورد نامناسب و تهدیدآمیز با بزرگترین قیچک نوازو هنرمند برجسته بلوچ استاد رسول بخش زنگی شاهی و مشهورترین خواننده بلوچ زنده یاد ماشا...بامری خواننده چندین اثر فاخر و مهندس عبدالسلام بزرگ زاده تهیه کننده ، شاعر و پژوهشگر فرهنگ ومردم وموسیقی بلوچستان بود که عطای همکاری بدون دستمزد صدا و سیما را به لقایش بخشیدند به راستی صداوسیمای استان چرا به بزرگان فرهنگ و هنر بلوچستان توهین می کند و اینگونه تحقیر می شوند برکسی پوشیده نیست که به قصد انگیزه کشی در بین جوانان علاقه مند به فرهنگ و هنر بلوچ این اقدامات انجام می گیرد اما جوانان هنرمند بلوچ مصمم هستند با استفاده از تجارب ارزشمند پیشکسوتان دل شکسته و مظلوم فرهنگ و هنر بلوچ هرچند با موانع بسیاربه راه سخت خود ادامه دهند ولی حاضر نیستند جلای وطن کنند و با رسانه های بیگانه همکاری نمایند.

 5- صدا و سیما در همین اندک برنامه های بی محتوا به زبان بلوچی در رادیو حاضر به پرداخت حق و حقوق هنرمندان بلوچ نیست و مبالغی را که بابت تولید موسیقی بی کلام و باکلام از تهران دریافت می کند صرف سایر هزینه های خود می کند و بی محابا حقوق هنرمندان ،نویسندگان و شعرای بلوچ را پایمال می کند و بدون اجازه و عقدقرارداد آثار آنها را پخش می کند که اخیرا صاحبان این آثار قصد دارند جهت احیای حقوق خود به مقامات قضایی شکایت برند.

6- مدیران صدا و سیمای استان زحمت یک نظرسنجی تخصصی را به خود بدهند تا مشخص شود که مردم این استان چقدراز رفتارهای تبعیض آمیز آنها به صدا و سیما بی اعتماد شده و مبارزه منفی با رسانه ملی و شبکه استانی را آغاز نموده اند و این هشداری جدی و تهدیدی جبران ناپذیر برای آینده کشور و همبستگی ملی می باشد.

نظر ارسالی مهندس عبدالسلام بزرگ زاده

با سلام و درود به مخاطبین خبرگزاری بلوچ و بلوچستان
از گلایه های شخصی و برخورد توهین آمیز وبه همراه تحقیر و تهدید به اینجانب نه از سوی مدیر کل محترم صدا و سیمای استان که ازدوستان نزدیک بنده است و بارها شاهد دلسوزی های ایشان به فرهنگ وهنر بلوچستان بوده ام بلکه همان عده ای دربدنه صداوسیمای سیستان که آقای ایرانژاد اشاره نموده اند گذشته و بسنده میکنم به بیت شعر شاعرشیرین سخن شیراز حضرت سعدی 


/دل که رنجد از کسی خرسند کردن مشکل است/
/شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکل است/


اما با تمام احترام به جناب آقای عبدالوهاب ایرانژاد واینکه برخی از انتقادات ایشان ازصداوسیما را قبول دارم که می بایست همه ما در جهت رفع آن به قول ایشان در مقام عمل نه در شعار گام برداریم اما بنده با نظر برادر عزیزجناب آقای ابراهیم حسین بر موافقم که در سایت "ندای مردمان بلوچ استون" اینگونه نوشته اند.

عبدالسلام بزرگ زاده.


ندای مردمان بلوچ استون

ابراهیم حسین بر

در گرماگرم انتقاد از عملکرد یکجانبه گرایانه صدا و سیما، تغییر نسبی رویکرد و رسیدن به درک اهمیت انکار ناپذیر تنوع مخاطبین این رسانه، جای بسی امیدواریست. صدا و سیمای ملی مدتی است که سعی دارد ریزش قابل توجه مخاطبان خود را جبران نموده و به جایگاه مطلوب تری در سطح ملی پهنه ی ایران برسد. اما در حوزه پرداختن به نقش و جایگاه اقوام و فرهنگ متنوع ایرانی، نگاه واقع بینانه تری در حال شکل گیری و رشد است. تاریخ، فرهنگ و جامعه بلوچ که تا پیش از این یا نام و نشانی از آن در صدا و سیما نبود و یا بصورت تصاویر القا کننده ذهنیت منفی دیده می شد، مدتی نه چندان دور است که در لباس و هویت پرافتخار خود در صدا و سیما حضور دارد. در جایگاه هنری به شکل نسبتاً مطلوبی به آن پرداخته می شود و هنرمندان و فیلمسازان علاقه و اشتیاق بالایی به استفاده از فولکورهای سنتی بلوچ نشان می دهند. تاکنون فیلم های متعددی از بلوچستان و پیرامون آن تهیه شده است، از جمله فیلم "پروانه ای در باد" و اخیراً فیلم ارزشمند دیگری با نام "خاک و آتش" در حال تهیه و تدوین است.

اما رسانه محلی سیستان و بلوچستان نیز همچنان که انتقادهایی که به آن وارد است، برنامه های متنوع و زیبایی را در حال اجرا دارد که نشان می دهد این شبکه نیز بر وجود لاینفک جمعیت غالبی در استان به نام بلوچ و فرهنگ غنی و جهان پسند آن واقف گردیده و در جهت مشارکت این بخش بزرگ در حال حرکت است.

صدا و سیمای استان اگرچه شکل محافظه کارانه تری نسبت به شبکه های ملی ایران دارد، اما حداقل می توان گفت در پرداختن تا حدی مطلوب به شخصیت ها و ارزش های محلی و فرهنگی بلوچ که نقش و تاثیر بسزایی در ثبات و حیات سیستان و بلوچستان داشته اند، سعی دارد و تصویر بلوچ، فرهنگ و اسطوره های آن بر صفحه کانال استانی هامون جلوه ی پررنگ تر و واقعی تری می نمایاند.

باید گفت رویکرد اخیر شبکه استانی هامون در معرفی و بها به فرهنگ و هنر بلوچ و بلوچستانِ سمبلیک بحق که شایسته تقدیر است و با استمرار این رویه قطعاً جایگاه مطلوب تری در منطقه وسیع بلوچستان خواهد یافت، چراکه هرگاه رضایت همه مخاطبین مدنظر باشد، موفقیت نمود بیشتری می یابد.

شبکه استانی هامون، دوشنبه این هفته در برنامه ای مستند به بررسی و معرفی افتخار آفرینان بلوچ پرداخت. در مستند "افتخار بلوچ" ویژه ی "شهید مولوی فیض محمد حسین بر"، زندگی، فعالیت ها و خدمات این معلم بزرگوار به تصویر کشیده شد.

در این برنامه چند تن از شخصیت های مذهبی، محلی و مسئولین شهرستان سراوان و استان به بیان گوشه هایی از زندگی و فعالیت های شهید مولوی حسین بر پرداختند.


+ نوشته شده توسط خبرنگاران بلوچ در جمعه پنجم اسفند 1390 و ساعت 22:29 |